Column: Lindsay Grace Pronk – “Azië voor de Amsterdammers”

Model / actrice Lindsay Pronk schrijft over haar belevenissen in Indonesie. Lees dit keer over haar reis naar Bali en leer o.a. wat ‘Belanda Kecil’ is.

Azië voor de Amsterdammers?

Al in mijn tienerjaren was reizen 1 van mijn grote passies. Ik heb het daarom getroffen met mijn werk, omdat ik zoveel mooie plekken heb mogen bezoeken.Verreweg mijn favoriete reisbestemming is Azië. Waar in Azië, dat maakt me niet eens zoveel uit, maar natuurlijk heb ik wel favorieten. Thailand en Indonesië. Thailand omdat ik een aantal jaar in Bangkok heb gewoond en daar heb ik natuurlijk hele speciale herinneringen aan. En tijdens mijn allereerste rondreis door het land ben ik verliefd geworden op de mensen, de natuur, cultuur… gewoon heel Thailand. En Indonesië? Ach, wat kan ik erover zeggen. Iedereen die ooit in Indonesië is geweest weet gewoon wat voor een magisch land het is. Mijn band met Indonesië en Thailand, komt echt niet alleen maar door mijn Indische roots of mijn verleden in die landen. Nee, het zijn gewoon topbestemmingen!

Ik ben zoals eerder gezegd niet de enige die dat vind. Afgelopen winter was ik in Thailand en het viel me op hoeveel Nederlanders er op de Thaise eilanden ronddwarrelden. Helemaal op Koh Samui waar ik een aantal weken vertoefde, stikte het van de Nederlanders. En niet alleen dat, want ik zeg het eerlijk, als ik op vakantie ben hoef ik niet perse mijn mede-landgenoten te zien. Want het mooie van reizen is onder andere, het in contact komen met andere culturen, toch? Maar ik kwam zoveel bekenden tegen. Wat mensen uit Rotterdam en Den Haag die ik kende, maar vooral heel veel Amsterdammers. Mensen, die ik altijd als hip typeer (bedoel ik helemaal niet lelijk overigens). Ik zweer het je ik heb nog nooit zoveel collega’s en bekenden tijdens een niet werkreis gezien. Het leek wel een vrijdagavond in de JimmyWoo (een populaire en hippe Amsterdamse nachtclub LGP)! Het was echt reuze gezellig. Af en toe had ik een moment van “Deze plek is speciaal, de sfeer moet ook speciaal blijven”. En we moeten niet met zijn allen net gaan doen of dit de Jordaan is waar we gezellig even een drankje doen.

Twee weken geleden was ik op Bali. Natuurlijk is Indonesie geliefd bij ons Nederlanders. Het is een stuk toegankelijker dan een aantal jaar geleden. Omdat tickets naar Azië steeds schappelijker geprijsd worden. En als Garuda Indonesia dagelijks Amsterdam-Jakarta vliegt, hoeven we ons ook niet meer druk te maken om de kwaliteit van de vluchten. Maar wederom, ik ben nog nooit zoveel kennissen, collega’s, vrienden van vrienden en zelfs verre familieleden tegengekomen. En toch vond ik dat ergens ook wel leuk. Want waar je in Nederland zoveel moeite moet doen om elkaar te ontmoeten, iedereen is immers druk, kan je daar gewoon in alle rust met elkaar afspreken en genieten. En zeker als ik een maandje weg ben is het des te fijner dat je een thuis van huisgevoel hebt. Het gaat allemaal veel makkelijker op vakantie, met mensen afspreken en in contact komen. Of het nou Nederlanders zijn of niet, je komt makkelijker en sneller met elkaar in contact want je deelt allemaal op zijn minst 1 interesse en dat is de reis die je maakt. Daarbij ben ik ook om een andere reden blij, dat ik zoveel mensen heb ontmoet en gezien, want ik geloof dat ik tijdens mijn laatste reis de liefde van mijn leven ben tegen gekomen!

Seminyak leek even op een Klein Hollands dorp. Chinatowns vinden we overal ter wereld. New York heeft Little Italy, Bangkok the Arab street, Antwerpen de Joodse buurt, maar Seminyak heeft Belanda Kecil. Heus!

Ik vind het hartstikke fijn dat steeds meer Nederlanders kunnen genieten van deze bestemmingen. Trots dat wij met zijn allen zo’n reislustig volk zijn. Ik hoop gewoon dat we met zijn allen niet vergeten waar we zijn. Dat we echt wel genieten van het land, het eten, de mensen en de natuur. De spiritualiteit en gewoon de hele sfeer die in Azie uitgestraald word. En dat het geen Nederlands nuchter theekransje word. Want, dat mag gezegd worden, wat zijn wij toch altijd aanwezig! Al is het maar om onze lengte (Ja we zijn nog steeds de allergrootste mensen op de planeet!). Ik doe soms ook of ik niet Nederlands ben als ik een hele grote groep luidruchtige Nederlandse toeristen zie. Ik weet dat het niet netjes is, maar kom op, ik ben ook op vakantie! Ik wil Indonesisch gebrabbel horen als ik weg ben. Dat snapt u wel toch? Geloof me ik ben gek op mijn mede landgenoten hoor. Het moet niet overkomen of het niet zo is.

Ok ok, om mijn goodwill naar mijn lange landgenoten te tonen hier even een tip. Als u volgende keer weer richting Indonesië gaat, ik heb het ervaren. De beenruimte in de vliegtuigen van Garuda Indonesia is zoveel ruimer dan bij welke airline dan ook! Echt… het was iets wat me meteen opviel. Dus ze hebben aan ons gedacht. Want hoe aanwezig dan ook, we zijn wel toppers en dat vinden ze in Azië vast en zeker ook!

Fijne vakantie!

Deze tekst is geschreven door Lindsay Grace Pronk.

Lindsay’s Experience: Punctualiteit van Indonesiërs

Als Indisch meisje ben ik bekend met veel Indonesische gebruiken en uitdrukkingen. Ik heb het ‘hebben’van twee culturen altijd een verrijking van mijn leven gevonden. Er is alleen 1 eigenschap, die Indonesiers hebben waar ik met geen mogelijkheid aan kan wennen. Misschien bij u ook bekend, de uitdrukking: “Jam Karet” oftewel Rubberen tijd. Ohohoh wat kan ik toch geirriteerd raken aan het gebrek aan punctualiteit van mensen. En geloof me, Indonesische mensen spannen toch echt de kroon! Read more

Lindsay’s Experience: Aswolken, Londen, Harrods en Indonesië.

Een vulkanische aswolk: een natuurverschijnsel waar ik nog nooit eerder last van heb gehad, laat staan een fenomeen waar ik ooit eerder van heb gehoord. Hoe anders is het nu! Want ik heb ‘kennis gemaakt’ met de aswolk – en samen met mij een héle hoop andere mensen die ook dachten even een vliegtuigje naar bestemming te kunnen pakken. Het is immers de 21e eeuw, een tijdperk waarin vliegen de normaalste zaak van de wereld is. Toch? Read more